Weeg nog steeds 131 kilo. En dat valt me niet tegen. Uiteraard mag er nog wel iets vanaf maar zolang er niets bij komt...
Bloedsuikers zijn nog steeds goed. 6,5 . Voor een diabeet schijnt dat een goeie waarde te zijn.
Er is weinig gebeurt het laatste half jaar. Ze hebben nog een keer geprobeerd om wat bij te spuiten maar dat leverde een verstopping op en is dan ook direct ongedaan gemaakt.
Was wel in de tussentijd uitgegroeid tot 138 kilo. Had steeds als ik naar bed ging trek in van alles en nog wat. Gewicht bleef wel altijd rond 135 kilo hangen en daar had ik op zich wel vrede mee (woog vroeger al heel lang 135 kilo) maar schoot opeens door naar 138. Snik.
Ben de laatste maand niet helemaal lekker geweest. Een bacterie achter mijn oogleden en gelijktijdig een zware keel ontsteking en nog wat kleine dingetjes hebben er wel voor gezorgd dat ik nu weer 131 kg weeg. Ga nu wel proberen om dit te houden.
Eet nu ook weer normaal, dwz ik houd me aan mij dieet. En het fietsseizoen is weer begonnen. Niet dat dat fietsen veel heeft geholpen maar alle beetjes helpen.
Was er om 09:30. De dr. wilde beginnen met 1cc weg te halen. Toen hij de naald in het reservoirtje stopte vulde die spontaan. Staat blijkbaar een behoorlijke druk op het systeem. Toen bleek ook dat hij het reservoir nu zo'n 15 cm hoger heeft geplaatst.
Zit
nu direct onder mijn linkerborst bij het pleistertje, zat eerst linksonder
het nieuwe litteken (van voor gezien). Op dat punt zit minder beweging zodat
het reservoirtje daar wat langer mee moet kunnen. Was nu gebroken door
metaalmoeheid.Hij besloot ook om alles uit het bandje te laten voor 2 weken. Hij vertelde dat hij behoorlijk aan het slangetje en dus bandje had getrokken om het reservoir om die andere plek te krijgen. En dat de maag daar blijkbaar tegen protesteerde. Over 2 weken gaat hij het weer bijvullen.
Heb toen ik thuiskwam gelijk een glas melk gedronken en daarna een vitamine pil opgelost in water. Was nl zo slap als een vaatdoek.
Om 07:50 kwam een assistent-anesthesie me ophalen. Werd door wat gangen vervoerd en heb e.e.a. nu eens van dichtbij kunnen bekijken. Toen we in de buurt van de OK kwamen kreeg ik weer 2 warme dekens onder mijn dekens gedrukt. Kwam uiteindelijk op OK3.
Daar trof ik de reeds bekende anesthesist. De assistent plaatste een infuus en de anesthesist zette een kapje op mijn mond met 'verse Oosterpark lucht'. Toen ik vroeg of hij het over die cilinders had in het Oosterpark moest hij lachen. (Het ziekenhuis staat bij een park). Een paar tellen later werd e.e.a. ingespoten. Als ik me wat licht in het hoofd voelde moest ik dat even melden, toen ik dat deed werd de 'echte' narcose toegediend en was ik zo weg.
Om 08:45 moest ik overstappen van de operatietafel naar mijn bed. Gaf even een probleem omdat ik geen lucht kreeg, kweenie hoe dat kwam maar was even later weer weg.
Om 09:00 weer wakker op de recovery. De verpleegster daar kwam me steeds vertellen dat ik door moest ademen en niet zo oppervlakkig. Na de zoveelste keer heb ik even de deken opzij gehouden en gevraagd hoe dat moet als er net in je borstkas is gesneden. Heb haar er toen niet meer over gehoord.
Om 09:30 werd ik naar de zaal gebracht. Moest daar direct beginnen met het inspuiten van mijn insuline en kreeg een kwartiertje later brood en melk.
Om 11:30 zou ik naar huis mogen gaan, alleen mocht dat pas na toestemming van de arts, maar die zou om 11:50 klaar zijn met zijn operatie. Uiteindelijk is die operatie 4 uur uitgelopen zodat ik de arts pas rond 16:00 uur zag. Die vertelde dat het reservoir (access point) is vervangen en dat hij er 2 cc heeft ingespoten. Hij was wel verbaasd dat ik er nog was omdat hij allang voor akkoord had getekend. Maar dat zijn blijkbaar procedures. Heb ik tenminste iets in te vullen op het enquêteformulier:).
Was uiteindelijk dus pas om 16:15 thuis.
Gelijk een afspraak gemaakt voor 20 september. Kon ook op de 13e maar ben ik net die dag terug van een fietsvakantie en zou ik misschien ook de 14e missen (soort lotgenotendag georganiseerd door Len).
Wordt vervolgd.
Kortom, na het bekende gehannes om en mijn buik en de hand van die radioloog met een enorme naald onder de apparatuur te krijgen is hij begonnen met inspuiten. Door het standje waarin ik lag heb ik niets kunnen zien. Na afloop mocht ik gaan zitten. Hij vertelde toen dat er een lekkage zit bij het reservoir. Niet echt prettig maar verklaard wel mijn 'eetlust'. Hij zat nog even met de naald in zijn handen en op een gegeven moment heeft hij zich er blijkbaar aan geprikt. Vanaf toen was hij van streek en heb ik niet veel meer met hem gepraat.
Daarna langs de poli om een afspraak te maken en kon gelijk maandag de 19e langskomen.
Gevolgen:
Gekneusde schouder, enorme zwelling (van een bloeduitstorting) in mijn dijbeen en verrekte spieren in mijn borst (tussenribspieren).
Kortom, weer geweldig.
De dokter (een nieuwe stagiaire) feliciteerde met het afvallen. Ik vertelde dat ik al spijt begon te krijgen van het afvallen. Waarom? (vroeg zij dus), omdat ik toen ik nog niet was afgevallen niet fietste en dus niet op mijn bek had kunnen vallen.
Toen ze me onderzocht vond ze opeens een vreemd voorwerp links op mijn borstkas. Heb haar toen maar verteld dat dat nu HET reservoirtje is. Ze moet het tenslotte nog leren :).
Overigens had ik deze fiets al ingeruild voor een nieuwe. Net iets te laat dus...
In ieder geval wil hij me op de 27e zien zodat hij de foto's kan bekijken (hij is maar op 2 dagen in het OLVG en de foto's waren niet in het ziekenhuis waar hij nu was) en eventueel de band op te spuiten.
Uiteraard kostte dat weer een hoop moeite. Die tikpoezen achter de balie gebeld en verteld dat ik op 27 mei moest worden ingeplanned. Kreeg de opmerking "en wie bepaald dan wel dat u moet worden ingeplanned?". Antwoord was simpel. Mag nu om 10:15 langskomen. Ben benieuwd.
Ga aan mijn internist vragen of zij in het AMC ook slikfoto's wil laten maken. Krijg een beetje een raar gevoel van dit alles. 2 radiologen die vinden dat de maag niet op zijn plaats zit. Of de band, net hoe je er naar kijkt, maar een chirurg die alles goed vind zitten. Budget probleem??????