| 05 juli
2001 |
Hoera, ik kan me wegen op mijn eigen weegschaal. Hij gaf
vanmorgen 149.9 aan. Het is een begin.
Het sporten gaat ook steeds beter, ik merk al duidelijk conditionele
verbeteringen. Ik probeer 3 keer per week te gaan sporten bij Jerry
maar helaas lukt
dat me niet altijd. |
| 13 juli
2001 |
Zo, heb vanmorgen 2cc in mijn bandje gepompt gekregen. Dat
was wel weer een gebeurtenis op zich. Eerst op een plank gaan liggen die
vervolgens rechtop ging. Wat van die pap gedronken en wat controlefoto's
genomen. Daarna moest er een naald in het reservoir geprikt worden.
Eerst werd een deel van mijn buik ingesmeerd met
jodium. Toen kwamen de problemen (voor de arts, niet voor mij). Ze kon
niet voelen waar het reservoir precies zat. Toen ze het eenmaal had
gevonden paste ze niet met haar arm (met de naald) tussen mijn buik en dat apparaat.
Van alles
geprobeerd, ook op mijn zij. Toen is besloten om het op een andere kamer
met een ander type apparaat te proberen. Daar weer gaan liggen en opnieuw
alles onder gesmeerd met jodium. Met dat apparaat kon de arts wel zien wat
ze wilde en er nog tussen met d'r naald. Ze heeft 2cc ingespoten. En
daarna weer een foto gemaakt. Eerst nog iets eruit gehaald en gekeken maar
dat leverde te weinig resultaat op. Al met al heeft het nog 1.5 uur geduurd, ik schat dat het normaal in een kwartier kan gebeuren. Daarna
moest ik wat gaan eten en een formulier invullen. Op dat formulier moest
ik aangeven wat ik had gedronken en gegeten (na het vullen) en of ik
meer c.q. minder dan voorheen kon eten/drinken. Had een wit broodje met
ham (er was geen bruin!) en een 1/4 literbekertje met melk genomen. Denk
dat ik ook maar een restaurant ga beginnen, fl. 2.50 voor een 1/4 liter
halfvolle melk. Kreeg niet meer dan een half broodje en een 1/2 bekertje op.
S'avonds 'normaal' kunnen eten zonder problemen. Houden zo.
*s'avonds bleek ook dat het weinige eten werd veroorzaakt door het
witbrood. Moet nog maar zien of ik nu sneller vol zit. |
| 23 juli 2001 |
Op controle geweest bij de chirurg. Bij zijn vervanger omdat
hijzelf op vakantie was. Was zo gebeurt, de man was nogal kortaf en ikzelf vond ook dat het lang genoeg had geduurd. Had weer
eens 1.5 uur in de wachtkamer zitten wachten. De volgende keer bel ik wel
voor ik erheen ga, kan ik een uur later vertrekken van huis of werk.
Ik mag over 2 maanden terugkomen. Schijnt normaal 3 maanden te zijn maar
omdat ik niet zijn patiënt was deze keer dus 2 maanden. |
| 1 aug. 2001 |
Op controle geweest bij de internist. Een week geleden had
ik al bloed laten prikken en mijn bloeddruk laten meten. Dat bloeddruk
meten werd automatisch uitgevoerd en duurde 30 minuten waarbij iedere 5
minuten werd gemeten. Dat noemen ze een dinamap. Bloeddruk was 124/72 de
dr. was er tevreden over. De bloedwaarden waren ook heel goed. Zij was dus
zeer tevreden (en dan ben ik dat uiteraard ook).
Ze had ook een minder plezierige mededeling, dit is de laatste keer dat ik
haar had. Zij vertrekt naar Leiden. Ik krijg nu een andere, ook
vrouwelijke, internist. Ben benieuwd. Mag daar over 3 maanden naartoe. |
| aug. 2001 |
Ben eigenlijk vergeten te vertellen dat ik
tegenwoordig, behalve minimaal 4 maal per week naar de sportschool
ga, bijna dagelijks een stuk ga fietsen. Ik heb hiervoor 2 weken geleden
een mountainbike aangeschaft en vermaak me daar best mee. Over een week ga
ik hem omruilen voor een met een lager frame zodat de verhouding tussen
stuur- en zadelhoogte beter uitkomt. Er staat een foto bij de
Fiets foto's.
Met andere woorden, ik ben een beetje verslaafd aan het worden aan
sporten. |
| 30 sep. 2001 |
Zoals uit de cijfertjes te lezen valt was ik tussen 14-9 en
21-9 bijna 2 kilo zwaarder geworden. Dat kan ik denk ik wel verklaren. De
kilo's die ik verloor rond de 14e verloor ik door zware schij...... . Die
magnetron maaltijd met kip Provençaalse zag er wel lekker uit maar
waarschijnlijk was de kip wat doder dan gewenst. De hond, die ook een stuk
van de kip heeft gegeten, had hetzelfde probleem. Blijkbaar was mijn
lichaam het daar niet mee eens. Ik denk (maar ach, wie ben ik?) dat dit
verlies werd veroorzaakt door vochtverlies wat zich weer heeft hersteld.
Waarom ik nu toch nog zoveel kwijt ben? Geen flauw idee. Maar je zult mij
hier niet over horen klagen. |
| 05 okt. 2001 |
Ik ben afgelopen maandag bij de chirurg geweest voor
kontrole. Hij vond alles fantastisch gaan terwijl ik alles maar erg
langzaam vind gaan. Ook heb ik verteld dat ik het snelle vol-gevoel kwijt
was. Dat gebeurde 3 weken na het bijvullen. Toen heb ik wat vlees moeten
uitspugen omdat dat blokkeerde. Sindsdien mis is dus dat vol-gevoel. Hij
stelde voor om foto's te maken en te kijken hoe e.e.a. functioneerd.
Dit is dus net gedaan. Bij de eerste slikfoto vloeide alle pap
rechtstreeks de ondermaag binnen. Niet zoals het hoort. Ze hebben toen het
reservoir aangeprikt en kwamen tot de conclusie dat er nog minder
inzat dan wat er had moeten zitten. Het is niet duidelijk waar dat is
gebleven, ze hebben nog wat contrastvloeistof ingespoten om te kontroleren
op lekken maar die zijn er niet. Ze hebben alles weer teruggebracht tot
die 2cc die er in had moeten zitten. Foto's gingen weer goed, je zag een
enorme vertraging tot voor het vullen. Ook moest ik eerst wat eten voor ik
het ziekenhuis uitmocht. Maar alles is weer gelukt. Alles duurde dit keer
kwartier. Zowel de arts al ik weten nu hoe e.e.a. op te lossen. :) |
| 21 okt. 2001 |
Vandaag had ik nog even willen sporten. Lukte niet. De hele
wijk waar ik woon was afgegrendeld.
Een aanslag??
Viel wel mee. Ze hadden besloten om vandaag de marathon van Amsterdam te
houden en aangezien die dwars door de buurt gaat kon ik niet op de
sportschool komen vandaag. En de wind was te sterk om te fietsen. |
| 7 jan. 2002 |
Vandaag weer eens op de weegschaal gestapt. Gebeurde de
laatste maanden toch niets. Maar heb al sinds de kerst last van een
hardnekkige kou. Die heeft tot gevolg dat ik nachtenlang lig te hoesten.
Heb sinds de kerst ook problemen met normaal eten. Heb vaak het idee dat
alles blijft steken. Denk niet dat het direct door het bandje komt maar
het vele hoesten helpt niet.
Vanmorgen bij de chirurg geweest voor controle. Hij maakt zich nog geen
zorgen. Als ik maar in de gaten houd dat ik genoeg drink. Als het eten een
probleem blijft dan moet ik volgende week bellen en dan gaan we foto's
maken. |
| 2 feb. 2002 |
Het probleem met eten is er niet meer. Kan al weer enkele
weken normaal eten. Zit nu wel snel vol. Het is net of het bandje weer is
gaan werken. De chirurg maakte de vorige keer al een opmerking in die
richting.
Heb nog steeds het probleem dat ik nachtenlang lig te hoesten. Omdat de symptomen van de kou, zoals slijm in de longen, niet meer aanwezig zijn
kan het hoesten niet meer daardoor komen. De huisarts vermoedt dat ik een
geirriteerd middenrif heb. Hij denkt dat dat wordt veroorzaakt door het
bandje en adviseert mij om bij de chirurg langs te gaan.
Dat heb ik ook gedaan. Alleen is die van mening dat het bandje dat niet
kan veroorzaken. Voor de zekerheid worden er woensdag maagfoto's gemaakt.
Wordt vervolgd. |
| 7 feb. 2002 |
ff een update.
Heb nog maar weinig problemen met hoesten e.d.. Slapen lukt ook weer bijna
normaal. Dat is nl erg moeilijk als je iedere 3 minuten gaat hoesten :(.
Gisteren zijn er wel foto's gemaakt van mijn maag en omgeving. Was wel
weer lachen.
Moest op het mij inmiddels bekende apparaat gaan staan en kreeg een
bekertje met pap. En het verzoek om een SLOK te nemen. Er werden toen
foto's gemaakt. Toen kreeg ik het verzoek om nog een slok te nemen. 2
SLOKKEN uit een slecht gevuld bekertje lukte niet. Bekertje is toen maar
bijgevuld.
Na de eerste serie moest ik 5 minuten rondlopen in de röntgenkamer voor
er een 2e serie werd gemaakt. Toen dacht ik klaar te zijn. Dus niet, ik
werd na een half uur terugverwacht.
Toen werden er weer foto's gemaakt. Het verbaasde me wel dat ik nu mijn
bovenlijf niet hoefde te ontbloten.
Uitslag op de 25e. |
| 25 feb. 2002 |
Vanmorgen even bij de chirurg geweest voor de uitslag van de
foto's van de 7e. In eerste instantie las hij een rapport van de radioloog
van zijn scherm op. Dacht ff dat er iets goed fout zat. Hij begon te
vertellen dat het bandje helemaal over de maag heen was geschoven, dat de
doorgang te klein was en dat de slokdarm niet functioneerde. Zelf geloofde
hij het ook niet en heeft direct de foto's erbij gehaald.
Alles is toch ok. Alleen bleek dat de pap wel erg lang in de 'voormaag'
bleef zitten. Op de foto van een half uur later was het pas
doorgelopen. (weet natuurlijk niet hoe snel na de foto dat was gebeurt).
Hij vroeg nog of ik wilde laten bijspuiten. Maar gezien bovenstaande en
het vaak lang vol zitten (als te veel eet) besloten om dat niet te
doen. Mag over 2 maanden terugkomen als ik dat dan nog nodig vind. Het
probleem waar het allemaal om ging gaat met de dag beter. Ik hoest nu nog
wel eens maar niet meer continue. Spreek daarover volgende week de
internist wel aan.
Alleen balen dat ik mijn mobieltje ben kwijtgeraakt in het ziekenhuis. En
uiteraard heeft niemand hem gevonden. |
| 02 maart 2002 |
Toch nog even langsgeweest in het ziekenhuis. Bedacht me
opeens waar ik mijn GSM had laten liggen. En nu bleek ook dat ze hem
hadden gevonden. Ook hadden ze me hierover gebeld en mijn voicemail
ingesproken ;). Alleen hadden ze een meneer Jansen gebeld ipv mij. Maar ik
heb het ding in ieder geval terug. |
| 26 april 2002 |
Vanmiddag fors op mijn bek gegaan met fietsen. Was bijna
thuis nadat ik met een collega een tochtje rond Schiphol had gefietst (in
de stromende regen maar da's een detail). 100 meter van mijn huis, ik reed
echt langzaam, rende er opeens een kind voor mijn fiets. Resultaat: een
gescheurde broek, een stuurlint van mijn fiets kapot en een enorme
schaafwond op de plaats waar normaal mijn linkerknie zit. Maar het begint
alweer te wennen. |
| 6 mei 2002 |
Gebeld met het ziekenhuis. Ik weet dat 'mijn' dokter op
maandag spreekuur heeft. Maar kreeg hem niet te pakken. Kon na veel praten
mijn afspraak een week naar voren krijgen maar dat schiet ook niet op. Zou
dan op 11 juni kunnen komen of zo. Toen ik vertelde dat er waarschijnlijk
een probleem met de band is kreeg ik van zo'n blonde tik-doos als antwoord
"ach, meneer. Als u een probleem heeft met uw bandje dan gaat u toch
naar de eerste hulp".
Heb nog gebeld naar een dependance van het ziekenhuis. Daar waren ze een
stuk toeschietelijker. Alleen konden ze daar ook niet veel doen omdat ze
vol zaten. We is er nu een telefonisch spreekuur geboekt. Dan kan ik in
ieder geval even praten met de dokter. Dat gaat donderdag de 16e gebeuren.
Ik heb verder geen last of zo maar vind het wel een beetje absurd gaan nu.
Deze verpleegster kwam er ook achter dat ze in het OLVG maar vast mijn
afspraak hadden laten vervallen..... |