Dagboek 22 januari 2001 t/m 26 juni 2001

Verder->

22 januari 2001 Eerste bezoek internist. Helemaal onderzocht
19 februari 2001 De internist kwam met het advies voor een maagband. Omdat het AMC deze niet (meer?) plaatst verwees zij mij door naar het OLVG.
20 februari 2001 Gebeld met het OLVG voor een afspraak. Toen ik vertelde waarvoor het was wilden ze me niet eens inschrijven in verband met  de wachtlijst van 3-4 jaar. Ik heb toen contact gehad met mijn internist die daarop het OLVG belde. Later belde ze me terug en gaf de naam van Dr. de Wit door. Als ik zijn naam doorgaf zou alles in orde komen. Dat was ook zo.
5 maart 2001 Eerste gesprek gehad met Dr. de Wit, de chirurg. Hij heeft e.e.a. uitgelegd en gewezen op de mogelijke complicaties. Ook heeft hij mij geadviseerd om een boekje te bestellen over dit onderwerp. (Patiënten informatie: De behandeling van morbide obesitas met een Lap-Band). Hij gaf me een bedenktijd van 2 maanden maar vertelde ook dat ik als ik eerder tot een besluit kwam ik dan al mocht bellen. De verwachting op dat moment was dat ik binnen 6 maanden aan de beurt zou komen.
Omdat ik wel wat tijd nodig had heb ik die 2 maanden vol gemaakt.
14 mei 2001 2e gesprek bij Dr. de Wit. Dit was erg kort. Ook al omdat het spreekuur een uur was uitgelopen in verband met spoedgevallen. Hij wilde weten of ik er goed over had nagedacht. Toen ik dat bevestigde was alles geregeld. Hij verwachtte me binnen 2 maanden te kunnen opereren. Ik moest me ook gelijk bij het loket opname melden.
15 mei 2001 Werd vandaag al gebeld. Mag me op 7 juni melden bij datzelfde opname loket. De operatie staat gepland voor de 8e juni.
7 juni 2001 Om 11:00 door een gastvrouw naar de afdeling gebracht. Daar gesproken met de verpleegster en later de zaalarts. 's Middags rondje gelopen langs de anesthesist, bloedafname en e.c.g. laten maken.
's Avonds, tijdens het eten, kwam er een co-assistent een infuus plaatsen. Ging niet helemaal van een leien dakje. Hij heeft 4 keer moeten prikken waarvan 1 keer in zijn eigen hand . Rond 23:00 was er een kleine opschudding omdat ik opeens een hypo (te lage bloedsuikerwaarden) had. Normaal merk ik dat zelf doordat ik dan wat rillerig wordt, maar door de zenuwen van de operatie had ik dat nu gemist. Het infuus met een zoutoplossing werd toen vervangen voor een met glucose. Ook kreeg ik een beschuit met jam en wat ontbijtkoek. Mjammie.
8 juni 2001 Om 06:00 kreeg ik een infuus met insuline. Dit om te zorgen dat de bloedsuikerwaarden constant blijven tijdens de operatie. Ook kreeg ik zo'n prachtig operatieschort wat tot mijn navel reikte. 
Om 07:45 werd ik richting de OK gereden. In een ruimte naast de OK's, waar we met z'n 4en lagen te wachten, kreeg ik 2 dikke verwarmde dekens onder mijn deken gedrukt. Toen ik even later op de OK zelf kwam was al snel duidelijk waarom. Steenkoud daar. Mocht daar overstappen op de operatietafel. Paste allemaal maar net. Mijn voeten bungelden ergens beneden. Kreeg toen een bloeddrukband, spul voor de hartmeting en bandages om mijn benen tegen trombose. Heb toen nog 2 woorden gewisseld met de anesthesist. Daarna was ik snel vertrokken.
Werd wakker op de recovery, geen idee hoe laat dat was. Had zuurstof en een maagsonde in mijn neus en een aantal infusen in mijn andere hand!!. Heb een slokje water mogen drinken. Hielp alleen niet tegen de pijn in de keel. Het werd nog even vervelend toen er iemand in mijn onderbuik begon te porren. Later kwam er een ander bij en van hem begreep ik dat ze mijn blaas scanden om te zien of er urine in zat. Ze vroegen of ik aandrang had om te plassen maar die was er niet.
Om 13:00 was ik terug op zaal. Voelde me daar gelijk een stuk beter. 
Om 14:00 uur werd ik weer weggebracht naar de röntgenafdeling voor een slikfoto. Men wilde weten of ik even kon overstappen op de tafel. Dat ging dus niet. Ze zijn toen met planken in de weer geweest en het is ze uiteindelijk wel gelukt. Het slikken van dat spul was niet echt prettig. Ik voelde duidelijk die sonde door mijn keel lopen. Maar de foto's waren wel goed. Terug naar mijn ziekenhuisbed had iemand een fantastische oplossing voor gevonden. Ze lieten gewoon dat ziekenhuisbed zakken en konden me zo van de tafel afslepen. BONK..... AU!!.
Terug op zaal kreeg ik gelijk thee. Heerlijk. De sonde wilden ze voor de zekerheid nog even laten zitten. Mocht ik problemen krijgen met eten dan zou alles via de sonde terugkomen en hoefde ik niet te braken. Had geen problemen met eten (soep en vanillevla). Later is de chirurg nog even lang geweest en heeft nog e.e.a. verteld over het eten. Ik dacht dat hij zei dat ik zo snel mogelijk op vast voedsel moest overgaan. Achteraf bleek ik toch niet helemaal wakker te zijn geweest want ik wist later niet zeker of ik dat wel juist begrepen had. De sonde werd wel verwijderd en even later ook alle infusen.
9 juni 2001 12:00. Joepie, ik mag naar huis. Sjonge, wat zijn die gangen opeens lang in het ziekenhuis. Heb de rest van het weekend thee en bouillon gedronken.
11 juni 2001 Even gebeld met Dr. de Wit omdat ik toch e.e.a. wilde verifiëren m.b.t. het eten. Bleek dat datgene wat ik verkeerd begrepen dacht te hebben toch wel te kloppen. Ik moest zo spoedig mogelijk naar vast voedsel gaan. Een beschuit als ontbijt, een als lunch en een aardappel met een beetje groente en een klein stukje vlees als avondmaal. In het begin misschien wat gepureerd. Ik moet me wel aan dit dieet houden en stoppen als ik een vol gevoel krijg.
13 juni 2001 Moest van het OLVG een afspraak maken met de internist. Toen ik bij haar binnenkwam vertelde ze me dat ik op de wachtlijst stond voor de operatie. Je kunt je voorstellen hoe ze reageerde toen ik vertelde dat ik al was geopereerd. Ik ben daar op de weegschaal gaan staan. De weegschaal ging niet ver genoeg maar ze kwam, na wat rekenen met kleding en schoenen, tot 154 kg. Over 2 maanden mag ik weer langskomen.
18 juni 2001 Eerste controle bij de chirurg. Alles is in orde. Ik mag weer gaan werken als ik denk dat ik daartoe in staat ben. Als ik langer dan 20 meter loop dan word ik draaierig. Dat zal dus niet vandaag al zijn. Ik heb ook een recept gekregen voor metamucil ivm problemen met de stoelgang. Naar mijn gevoel komt er te weinig uit.
Op 23 juli gaat hij mijn bandje vullen. Ben benieuwd.

Had een lijstje met vragen voor hem. 
V. Waarom ben ik niet geschoren?
A. Om alles zo simpel mogelijk te houden, scheren kan alleen maar extra problemen opleveren.
V. Waarom ben ik zo snel geopereerd?
A. Door mijn diabetes en de daardoor opgelopen orgaanschade (ogen). En het geluk dat er zo snel een plek openviel.
V. Hoelang heeft de operatie geduurd?
A. Hij duurde wat langer dan normaal. Er is wat gevloekt omdat niet alles liep zoals verwacht. De operatie heeft 1.42 uur geduurd. Voor, tijdens en na de operatie is de anesthesist ook nog bezig geweest. Ben in totaal 2.43 minuten op de OK geweest.
V. Waarom had ik zo'n last van mijn schouders?
A. Door het gas, waarmee je bent opgeblazen tijdens de operatie, kan het middenrif geïrriteerd raken. Dat kan dan doortrekken naar de schouders.
V. Waarom ik al direct aan vast voedsel mocht beginnen?
A. Er zijn meerdere stromingen op het maagbandchirurgie gebied. Als ik me aan mijn dieet houd dan kan ik probleemloos vast voedsel eten.
V. Wie betaalt deze operatie?
A. In dit geval, ik voldoe aan alle criteria,  zal waarschijnlijk de ziektekostenverzekeraar de kosten vergoeden. In ieder geval een gedeelte. Dat gedeelte wat niet wordt vergoed komt voor rekening van het ziekenhuis. *Dit is een reden waarom deze operatie zo weinig wordt uitgevoerd in Nederlandse ziekenhuizen.
20 juni 2001 Heb een weegschaal gekocht die tot 150 kg nauwkeurig kan meten. Ben er even op gaan staan maar verder dan een grote 'E' komt hij niet. Nog maar even wachten.
21 juni 2001 Ben bij de huisarts geweest en heb een paar zetpillen gekregen en een ander middel om alles soepel te maken. Ben ondanks de 'verstopping' toch 2 kilo kwijt.
Dat merk ik vooral aan mijn broek, mijn broeksriem is nu 3 gaatjes kleiner. Dat betekent dat ik gaatjes moet laten bijmaken want zit nu in het laatste.

Vanmiddag alle laxeermiddelen gebruikt. Conclusie is dat er gewoon niets inzet en er dus ook haast niets uitkomt. Weer wat geleerd. Ook weer een zorg minder.
25 juni 2001 Vandaag voor het eerst wezen sporten. Ben terecht gekomen Jerry's Cafe & Fitness. Is niet zo'n grote club, maar wel gezellig. Ging op zich wel lekker. Mijn begeleider was alleen verbaasd over mijn conditie. Ik had 15 minuten gefietst met een hartslagmeter om en volgens die meting zou ik een 'zeer goede conditie' hebben. Toch maar even bij mijn huisarts informeren of ik medicijnen gebruik die de hartslag beïnvloeden. Voor zover ik weet heb ik die niet maar je weet maar nooit. Heb intussen gebeld met de huisarts. Volgens hem heb ik geen hartslag beïnvloedende medicijnen. Op een gegeven moment (na een uur) begon alles te draaien en werd ik, volgens mijn begeleider, erg bleek. Ik ben toen maar gestopt. We vermoedden dat ik een hypo zou hebben en ik heb dus een half rolletje met druivensuiker naar binnen gewerkt. Thuis heb ik e.e.a. gemeten maar ik had juist een wat hogere waarde (8.7 mmol/l). De volgende keer (woensdag) maar mijn meter meenemen zodat ik ter plekke kan testen.
Mijn begeleider verbaasde zich alleen over mijn dieet, hij gelooft niet dat het goed is als ik zo weinig eet. Hij dacht zelfs dat te weinig eten het afvallen zou blokkeren. Tijd om de diëtiste meer eens te bellen.
26 juni 2001 Au, spierpijn.

Verder->